Η Σίλια Ρις συναντάει τη Βούλα Μάστορη

Στις 25 Ιανουαρίου, στην 2η Έκθεση Παιδικού Εφηβικού Βιβλίου, που έγινε στο Μαρούσι, το Βρετανικό Συμβούλιο είχε οργανώσει, μεταξύ άλλων, μία εκδήλωση όπου μία Αγγλίδα συγγραφέας (Σίλια Ρις) θα συναντούσε μια Ελληνίδα συγγραφέα (Βούλα Μάστορη), ενώ τη συνάντηση θα συντόνιζε η πανεπιστημιακός Μένη Κανατσούλη, αφού προηγουμένως θα παρουσίαζε τις δύο συγγραφείς κάνοντας έναν παραλληλισμό των έργων τους.

Δεν την ήξερα τη Σίλια Ρις, αλλά κάθισα και διάβασα δυο βιβλία της μεταφρασμένα στα ελληνικά, προκειμένου να ξέρω κάτι από το γράψιμό της, μια και η εκδήλωση αυτό τον σκοπό είχε - να γνωριστούν δυο ομότεχνοι δημιουργοί. Έκανα λάθος! Η Σίλια Ρις πίστεψε ότι αυτή η συνάντηση ήταν να γνωρίσει η Βούλα Μάστορη εκείνη και όχι αμφίδρομα. Παρόλο που της στάλθηκαν τρία βιβλία μου μεταφρασμένα στη γλώσσα της, έδειξε πλήρη αδιαφορία προς το δικό μου έργο, ούτε καν μια μικρή αναφορά! Και έδειξε μια... αγένεια να τη πω; διότι, αφού παρουσίασα ένα από τα βιβλία της, δε με ευχαρίστησε καν! δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι θεωρούσε δεδομένο ότι ΟΛΟΙ έπρεπε να ασχοληθούν ΜΟΝΟ με το δικό της έργο. Αλλά ακόμη και αν δεν ήταν ανάλογα πληροφορημένη για το τι περίμενε κανείς από εκείνη σε αυτή τη "συνάντηση", όταν τέλειωσε η εκδήλωση και είχε δει πώς είχαν μιλήσει οι δυο άλλες ομιλήτριες (και μια που η προσπάθεια αυτοπροβολής της είχε τελειώσει), θα μπορούσε τουλάχιστον να φερθεί λίγο συναδελφικά. Ειλικρινά με απογοήτευσε η συμπεριφορά της!

Η σιωπή των παιδιών

Χτες το μεσημέρι ήμουν σε ένα βιβλιοπωλείο καλεσμένη από τα παιδιά της λέσχης ανάγνωσης ενός λυκείου της περιοχής για να συζητήσουν μαζί μου ορισμένα βιβλία μου. Η συνάντηση είχε οριστεί πριν από το φόνο του Αλέξη και τα γεγονότα που τον ακολούθησαν. Μεταξύ των βιβλίων προς συζήτηση ήταν και το "1-1-4", του οποίου ο βασικός κορμός της αφήγησης στηρίζεται σε ένα φοιτητικομαθητικό συλλαλητήριο. Υπέθεσα ότι τα παιδιά θα κεντράριζαν τη συζήτησή μας στο βιβλίο μου "1-1-4", ώστε να φέρουν τη συζήτηση και στα καυτά επίκαιρα γεγονότα. Έπεσα έξω. Τα παιδιά, ειδικά αυτό το βιβλίο, δεν το έθιγαν καθόλου. Τότε, νομίζοντας ότι αυτό το έκαναν μήπως ο αναπόφευκτος παραλληλισμός των γεγονότων (του βιβλίου και των τρεχόντων) φέρει τη συζήτηση στον Αλέξη και αυτό ίσως να πίστευαν ότι θα με έφερνε σε δύσκολη (!) θέση, με την πρώτη ευκαιρία τούς ανέφερα την τελευταία μου ανάρτηση στο παρόν μπλογκ σχετικά με αυτόν. Με άκουσαν αμίλητα και μετά θέλησαν να μάθουν περισσότερες λεπτομέρειες για τα... χάικου. Κι εγώ δεν επέμεινα στο θέμα των ημερών. Όμως έμεινα με την απορία: Γιατί τα παιδιά δε θέλησαν να συζητήσουν ένα τέτοιο θέμα μαζί μου; Δεν τα άφηναν από το σχολείο μήπως; Οπωσδήποτε δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν τα είχε αγγίξει, αν όχι τι άλλο, ο φόνος του μικρού Αλέξη.

Β.Μ.

Ο φόνος του Αλέξη

Ήμουν μικρός

δεν ήξερα τότε για θάνατο

ήμουν αθάνατος
Jorge Luis Borges

Εσύ Αλέξη έφυγες όταν ακόμη ήσουν αθάνατος. Δεν ξέρω αν λέγεται τύχη καλή αυτή...
Β.Μ.

Τέλος το αφορολόγητο των 10.000 Ευρώ!

Μα καλά τόσο "υπεράνω" είμαστε εμείς οι συγγραφείς ώστε να μη μας νοιάζει για την κατάργηση του ορίου αφορολόγητου; Κανένα λογοτεχνικό σωματείο δε διαμαρτυρήθηκε που ένας συγγραφέας θα πρέπει να πληρώνει φόρο έστω κι αν βγάζει από τα βιβλία του 5.000 ευρώ το χρόνο; Πόσοι στο κάτω κάτω είναι αυτοί οι συγγραφείς που "πουλάνε" στην Ελλάδα; Και τι έσοδα, τέλος πάντων, μπορεί να κρύψει ένας συγγραφέας, αφού για να εισπράξει πρέπει οπωσδήποτε να κόψει δελτίο παροχής υπηρεσιών; Επαναλαμβάνω: ΔΕ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΉΘΗΚΕ ΚΑΝΈΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΌ ΣΩΜΑΤΕΊΟ;

Οι βιβλιοθήκες επιτελούν πολιτιστικό έργο, αρκεί να είναι ανοιχτές σε κατάλληλες ώρες, φιλικές και προσβάσιμες, χωρίς να αναφέρω τα εντελώς αυτονόητα -αριθμό, είδος και ποιότητα των βιβλίων τους. Λόγω της ιδιότητάς μου, έχω επισκεφτεί πολλές βιβλιοθήκες -καλές ή πολύ καλές, ανάλογα με το πόσο πληρούν τα προαναφερθέντα και, βεβαίως, υπολογίζοντας και τις πολιτιστικές τους δραστηριότητες.
Υπάρχει όμως μία βιβλιοθήκη, η οποία δεν περιορίζεται απλώς στο να δέχεται και να υποδέχεται αναγνώστες με τον καλύτερο τρόπο. Η βιβλιοθήκη που ξέρω εγώ πηγαίνει η ίδια και τους βρίσκει! Όχι, δεν είναι μια κινητή βιβλιοθήκη. Είναι η βιβλιοθήκη "Καίτη Λασκαρίδου" στον Πειραιά, η οποία "διαφημίζει" την ύπαρξή της και τα ποικίλα εκπαιδευτικά της προγράμματα σε σχολεία στέλνοντάς τους την ψυχή της -την κα Καλή Κυπαρίσση- και φέρνει έτσι μαθητές στο χώρο της για να τους γνωρίσει πνευματικούς ανθρώπους και βιβλία. Μια άλλη καινοτόμα δραστηριότητα της βιβλιοθήκης "Καίτη Λασκαρίδου" ήταν να προσφέρει πέρυσι και φέτος αυτά τα εκπαιδευτικά προγράμματα και στα παιδιά των πυρόπληκτων περιοχών της Πελοπονήσου.
Για περισσότερες λεπτομέρειες γύρω από αυτή τη μοναδική βιβλιοθήκη μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο: www.klasklibrary.gr

Β.Μ.

Νομίζω ότι πέρασε η "καραντίνα" του μπλογκ μου. Οπότε συνεχίζουμε!

Δεν ξέρω γιατί έλαβα αυτή την ειδοποίηση:

"Αυτό το ιστολόγιο έχει κλειδωθεί και δεν δημοσιεύεται λόγω πιθανής παραβίασης των Όρων Υπηρεσιών Blogger. Δεν επιτρέπεται η δημοσίευση νέων αναρτήσεων έως ότου ελεγχθεί και ξεκλειδωθεί το ιστολόγιό σας.

Το ιστολόγιο αυτό θα διαγραφεί μέσα σε 20 ημέρες εκτός εάν ζητήσετε μια εξέταση".

Πάντως, χτες ζήτησα μια "εξέταση". Περιμένω.....

Β.Μ.